Wednesday, January 31, 2007

17. اشک ماهی


برای اشک ماهی توی دریا غصه خوردم
برای بی هوایی پرنده غصه خوردم

برای مادر گریون به سوگ طفل معصوم
برای عکس تو قاب شکسته غصه خوردم

برای زردی برگای سبز بید مجنون
برای مرگ گلبرگای گلدون غصه خوردم

برای زجه تار توی دست پینه بسته
برای نای گیتار شکسته غصه خوردم

برای پای بی کفش و کثیف و زخم کولی
برای سنگفرش هر خیابون غصه خوردم

برای درد بی درمان هر طوطی عاشق
برای مردن جفت قناری غصه خوردم

برای عشق پر معنای یک پروانه و شمع
برای دیدن قلب شکشته غصه خوردم

امیر علی میرمیرانی
زمستان یکهزار و سیصد و هشتاد و پنچ خورشیدی
Amir Ali Mirmirani

7 Comments:

Anonymous Anonymous said...

http://www.sarnevesht.net/Deklame/37-%20Ghatreh-Baran-Darya/37-%20Ghatreh-Baran-Darya.mp3

12:52 PM  
Blogger Soroush said...

Ham sher alibood ham ahange Faeze!

11:12 AM  
Anonymous Anonymous said...

pool? mogheyat? poz? cheshmo ham cheshmi? harfe ame o zan amoo?
inaa hamash siri miaare.. ye chiz hichvaght siri nemiaare. chon liaaghat mikhaad, goshnegi nemikhaad.
ye roozi miaad ke aadam sire amaa biliaaghate.
kasb kardani ham nist zaatie.
Bi ejaaze neveshtehaato khoondam soroush.
che jaalebe.. adam hamishe fekr mikone ke tooye tajrobehaash tako tanhaas. amaa intor nist.
baazihaa zendegi ziaade

8:55 AM  
Anonymous Anonymous said...

http://www.sarnevesht.net/Deklame/Aadama%20Injooran%20Dige.htm

9:53 AM  
Blogger گوشه دنج خلوتم said...

Soroush joon mamnoon az lotfet. Mesle hamishe behem lotf dari. Faeze joon mamnoon az inkeh vagth mizari rouyhe Blog e man.

هر کدوم از ما داستانی داریم توی زندگیمون و هر کدوم سناریوی منحصر بفردی داریم. ولی وقتی که به همشون نگاه میکنیم، درجه های مختلف یک موضوع هستند. همه فکر میکنیم که تنها و تنها ماییم که با این سختی مواجه هستیم، اما میلیون ها آدم دیگه هم هستن مثل ما... تنها آدم وقتی میدونه که تنها نیست، کمی آروم تر میشه و باور میکنه که کسان دیگری هم هستن که مثل من باشن و فکر کنن...

زندگی بر کامتان
امیر

9:59 AM  
Anonymous Anonymous said...

neveshtehaaye kheyli ghashangi daarin amir..
daghighan hagh baa shomaas.. shaayad hich dardi badtar az in nabaashe ke aadam hes kone baa delshekastegihaash tanhaa moonde..
gele az kam shahaamatie aadamaas..
ey kaash vaarede ertebaate ehsaasi nemishodim taa zamaani ke pokhtegie vaaghe bini rou dar khodemoon nemididim.

10:06 AM  
Blogger گوشه دنج خلوتم said...

باز هم ممنون از لطف شما فائزه جان. فکر میکنم شهامت با بلوغ رشد میکنه. وقتی که دو نفر با گذشته های مختلف و طرز فکر و تربیت مختلف وارد یک ارتباط میشن, بلوغ فکری میتونه خیلی از تفاوت ها رو کمرنگ کنه... متاسفانه رسیدن به این بلوغ در شرایط سخت سریعتر میشه و از جمله این شرایط جدا شدن و تنها شدنه... معمولا بعد از یک ارتباط هست که آدمها افسوس عشق از دست رفته رو میخورند
...

شاد کام باشید

10:42 AM  

Post a Comment

Subscribe to Post Comments [Atom]

<< Home