من و تو .19

من بودم و من بودم و یه آسمون پر از عشق
یه تک سوارعاشق و دریای دل پر از عشق

تو بودی وتو بودی و دستای مهربونت
بال پرنده بودی و ابرای دل پر از عشق

تو هر نگاه گرممون صد صحبت نگفته
من گفتم و تو گفتی و هر حرفمون پر ازعشق

تو تکیه گاه من شدی منم درخت کهنه
تو شاخ و برگ سبزسبز، شکوفه هام پر از عشق

من بودم و تو بودی و یه آسمون ستاره
ابر سیاهی اومد و گریون شکست پر از عشق

بارون سخت و باد تند ما رو ز هم جدا کرد
کولی و آواره شدم راه سفر پر از عشق

من رفتم و تو رفتی و دلها ز غم شکسته
قلبم هزارون تکه شد هر تکه ایش پر از عشق

من موندم و تو موندی و عشقی که بی سبب مرد
اشک ستاره سیل شد و هر قطره ایش پر از عشق

امیرعلی میرمیرانی
زمستان یکهزار و سیصد و هشتاد و پنج خورشیدی
Amir Ali Mirmirani